Donna, czy jesteś… czy jesteś moim… czy jesteś moim najlepszym przyjacielem?
Oczywiście.
O co chodzi, Lauro? Co jest nie tak?
Zawsze jestem twoim przyjacielem.
Ale czasami ostatnio tak czuję nie chcesz być w pobliżu mnie
bo jestem bardzo spięty.
Nie, jestem spięty.
To znaczy…
jestem twoim przyjacielem nieważne jaki jesteś.
Wiesz,
nawet gdy myślę tylko o twojej twarzy, Staję się szczęśliwszy.
Pospiesz się.
Chcesz porozmawiać?
Nie, chcę zapalić.
Ja też mam dzisiaj naprawdę niezły bałagan.
Zastanawiam się, czy nie zrobić tego z Mikiem.
Mike to właściwy człowiek, prawda?
Więc jak myślisz?
Donna, jesteś zajebista.
Nawet nie lubisz Mike'a.
Czy w ten sposób chcesz mi to pokazać? że nie jesteś spięty?
Tu chodzi o seks, a nie o to.
Mamo, Laura tu jest,
i myślę, że będę mieć jedna z tych muffinek z jagodami.
Chcesz muffinkę?
Jeśli uda mi się to zapalić.
Chcesz muffinkę?
Donna, jesteś muffinką.
Tym samym.
Czerwona róża.
Gdzie jest czerwona róża?
Och, to takie żenujące.
Pamiętasz światło przy Sparkwood i 21?
Tam to zadziałało. Właśnie tam to zrobiłem.
Dlaczego nie można palić w domu,
Jestem lekarzem i nie pozwalam palić w moim domu,
i pozwoliłem ci palić w moim domu?
- Ponieważ tak bardzo mnie kochasz? Heh heh.
Kocham Cię,
ty mały palący biczowniku.
Chcę, żebyś wiedział, że postawiłem siedem w każdej muffince całe borówki.
Mhm.
Co to do diabła jest?
To recepta.
To nie jest recepta.
To tajna wiadomość dla Laury.
„Anioły powrócą,
i kiedy zobaczysz tę jedyną to ma ci pomóc,
będziecie płakać z radości.”
Rozumiem.
Cześć?
Tak, ona tu jest, Leland.
Lauro, to dla ciebie. To twój ojciec.
Cześć?
Dobra.
Muszę iść do domu.
Odprowadzę cię.
Do zobaczenia jutro.
Dobra.
PA kochanie.
Nic ci nie jest?
Żegnaj, muffinko.
Nie, ty jesteś muffinką.
Nie, Donna, masz rację.
Jestem muffinką!
[DRZWI OTWARTE]
[DRZWI ZAMYKAJĄ SIĘ]
Cześć skarbie.
Jak się ma Donna?
Cienki.
Szkoła?
Szkoła w porządku.
Usiądź.
Czy jesteś głodny?
Nie bardzo.
Hmm.
Nie umyłeś wcześniej rąk usiadłeś do kolacji, prawda?
Daj mi zobaczyć.
Tata.
Och, te ręce są brudne.
Patrzeć.
Pod tym paznokciem jest brud.
- Leland, co robisz? - Spójrz na ten palec.
- Lelanda… - Laura nie umyła rąk
przed obiadem.
- Och, spójrz na to. - Nie.
LELAND: Och.
Czy to od kochanka?
Dostałeś to od swojego kochanka?
Nie nazywają ich „kochankami” w szkole średniej, Lelandzie.
Bobby ci tego nie dał.
Skąd to wiesz, Bobby nie dał jej tego?
LELAND: Bobby ci to dał?
A może jest ktoś nowy?
SARAH: Leland.
Zostaw ją w spokoju. Nie rób tego. Ona tego nie lubi.
Skąd wiesz, co ona lubi?
Przestań!
Teraz usiądź,
i wszyscy zjemy kolację.
Och, usiądę.
Ale nie jeden z nas zacznie jeść
dopóki Laura nie umyje rąk.
Myć dłonie.
[LAURA PŁACZE]
[PŁACZ]
O co chodzi, Lelandzie?
[DRZWI OTWARTE]
Lauro, kochanie.
Kocham cię.
Tak bardzo cię kocham.
Tata.
Dobranoc księżniczko.
[PŁACZ]
[SZeptem] Czy to prawda?
[Pstryknięcia]
Nie bierz pierścionka, Laura.
Nie bierz pierścionka.
Mam na imię Ania.
Byłem z Dale'em i Laurą.
Dobry Dale jest w domku,
i nie może odejść.
Zapisz to w swoim pamiętniku.
[GAPS]
Ktoś, kto wie, jak sprzątać
wie, gdzie znajdował się przedmiot zanim zaczęła sprzątać,
a potem ten obiekt wraca dokładnie w to samo miejsce.
Shelly, wiem gdzie wszystko w tym domu jest.
Czasami w drodze myślę o tym przejść przez cały ten dom
i sfotografuj, gdzie znajduje się każdy przedmiot.
Odłóż bennie, Leo.
Każdy może wyczyścić powierzchnię obiektu,
ale brud może przedostać się wszędzie.
Aby naprawdę oczyścić, musisz szorować pod powierzchnią.
Gdzie jest brud, Shelly!
To jedna rzecz, której się nauczysz, jak czyścić.
Wymaga szorowania, Shelly.
Nie ma łatwego sposobu.
Tu właśnie mieszkamy, Shelly!
Jakbym nie wiedział.
Pokażę ci jak to umyć, i wtedy to zrobisz.
Daj spokój, Leo. Muszę przygotować się do pracy.
Co powiedziałeś?
Shelly, nie wygłupiam się już!
Pierwszą rzeczą, której musisz się nauczyć jest dobre nastawienie.
To jest klucz. Każdy ci to powie.
Oj!
Nawet nie myśl o tym, żeby gdziekolwiek iść.
Nie skończyłem z tobą.
LEO [przez telefon]: Tak? - Lew, Bobby.
Co robisz, że mnie tu wzywasz?
Przepraszam. Hmm…
Piłka nożna jest pusta. Szukam Świętego Mikołaja.
Nie ma mowy. Już jesteś mi winien pieniądze.
- Dokładnie, pięć tysięcy. - [USTY] Pięć tysięcy?
Leona Johnsona,
Chcesz mi powiedzieć, że nie ma Świętego Mikołaja?
[DZWONIĄCY TELEFON]
Tak, Roadhouse.
Jacek, Bobby.
Potrzebuję kilku rzeczy, stary.
Heh.
Dlaczego dzwonisz tylko do mnie? kiedy jesteś zdesperowany?
Jesteś zdesperowany, kochanie?
Jesteś zainteresowany czy nie?
Tak, być może, Bobby, kochanie.
Może. Heh.
Za 10 tys. mam przyjaciela kto ma to, czego chcesz.
Och, jego rzeczy są najlepsze.
Uderz mnie.
Dwa dni, północ,
na dźwięk piłowania drewna.
[chichocze]
Jacques, ty szalony, pieprzony Kanadyjczyku.
To brzmi poważnie.
Joey właśnie zadzwonił.
Bernie, muł opuścił Kanadę jakąś godzinę temu.
Dobra.
To oznacza, że ​?przestaniemy oglądać Jacques’a,
zastawić pułapkę na Berniego.
Przychodzi pieszo.
Zgadza się, Andy.
Chyba mówisz, że to okropne Dużo szlaków do pokonania, co?
Nie, myślałem jak długą wędrówkę musi odbyć Bernie.
Zajmę się tym.
Dziękuję, Andy.
[PUKANIE DO DRZWI]
DONNA: Laura?
Laura?
Gdzie idziesz?
Nigdzie szybko.
I nie przyjdziesz.
Lauro, chodź.
Pamiętasz mnie? Jestem twoim najlepszym przyjacielem.
Laura…
…nie zrobisz mi drinka?
Gdzie są ciasteczka?
Masz na myśli Freda i Ginger?
Taniec.
Gdybym dostawał pięciocentówkę za każdego papierosa twoja mama paliła,
Byłbym martwy.
Zadzwonię do ciebie jutro.
DONNA: Laura.
Laura.
Nie mogliśmy już być cieplej.
- Mhm. - Ahem.
W co grasz? Chyba tego nie rozpoznaję.
To melodia nazywająca się P-P-P-P-T-B.
To przenośny, uh, alkomat. Harry mi to dał. Co to mówi?
Mówi, że nie możesz nawet chodzić. Ha ha.
Oh.
Cóż, wygląda na to, że tu będziemy przez długi czas.
Znajdźmy coś dobrego w radiu.
Tak daleko.
Boże, to piękne.
Jesteśmy ty i ja, Ed.
Ledwo nas słychać.
Ed,
myślisz, że mamy szczęście,
czy po prostu straszny wypadek?
Kochanie, myślę, że mamy szczęście.
Myślę, że
jesteśmy jednym wielkim gigantem
Rozwalić.
[DRZWI SAMOCHODU ZAMYKAJĄ SIĘ]
Kiedy zacznie się ten rodzaj pożaru, bardzo trudno to zgasić.
Najpierw płoną delikatne łuki niewinności,
i wiatr się wzmaga.
I wtedy
całe dobro jest zagrożone.
KOBIETA [ŚPIEWA]: Dlaczego poszłaś?
Dlaczego się odwróciłeś
Z dala ode mnie?
Kiedy cały świat
Wydawało się, że śpiewa
Dlaczego
Dlaczego poszedłeś?
Czy to byłem ja?
Czy to byłeś Ty?
Pytania w świecie
Niebieski
Jak serce
To jest wypełnione miłością
Zacząć płakać?
Kiedy cały świat
Wydawało się, że to słuszne
Jak
Jak miłość może umrzeć?
Czy to byłem ja?
Czy to byłeś Ty?
Pytania w świecie
Niebieski
Kiedy minął dzień
Z całym swoim światłem
Zamienić się w noc?
Kiedy wydawało się, że cały świat…
Więc chcesz przelecieć królową balu?
[TOMMY chichocze]
BUCK: Objedźmy świat dookoła, kochanie.
To nie doprowadzi cię do Walla Walla.
BUCK: Idziesz na całość, prawda, mała dziewczynko?
Prędzej czy później.
Chcesz pójść na całość, co?
Zrobisz mi to?
[BUCK stęka]
DONNA: Zatańczmy.
Co Ty do cholery robisz?
Czy jesteś częścią umowy?
Nie, nie jest.
[PIOSENKA KOŃCZY SIĘ]
[TŁUM BRAWA]
Mówiłeś, że jak masz na imię?
Bryknięcie.
To było naprawdę miłe, Buck.
Tak. Hahaha.
OK, Donno.
Chodźmy.
Tak!
Dobra, nawet nie rozlałem piwa.
Wszyscy przychodzą. Oj!
Tak!
NIE.
Heh. Hej, Tommy.
Jacques nas tutaj pokonał.
Poczekaj, uduszę karmioną farmę.
Chodź, wejdźmy do środka.
Woo-hoo!
Hej, Lauro. Jak leci?
Hej, Dennis.
[ŚMIECH]
[NAśladuje strzał]
[ŚMIAĆ SIĘ]
Tak.
[Śmieje się, potem hurra]
RONETTA:
LAURA:
NIE! Donno!
Donno!
[KRZYCZY niewyraźnie]
Zejdź z niej.
Nigdy nie noś moich rzeczy! Nigdy nie noś moich rzeczy! Nigdy!
DONNA: Nie będę nosić twoich rzeczy. - Jacques, pomóż mi natychmiast zabrać ją do domu!
- Tommy! - Nie będę nosić twoich rzeczy.
LAURA: Donna, nie ty.
Panie Jeffries?
Oto pański klucz, panie Jeffries.
Mam nadzieję, że będziesz zadowolony z pobytu tutaj w Palmie Deluxe.
Oh.
Gracie.
Czy masz pannę Judy? zostać tu przypadkiem?
To jest dla ciebie.
Młoda dama zostawiła to dla ciebie.
Gordon, jest 10:10. M. 16 lutego.
Martwiłem się o dzisiejszy dzień z powodu snu, o którym ci opowiadałem.
Gordona?
Filipie, czy to ty?
Filip?
Gordon: Cooper, Poznaj dawno zaginionego Phillipa Jeffriesa.
Być może o nim słyszałeś z akademii.
Więc teraz,
Nie będę rozmawiać o Judy.
Właściwie to nie idziemy w ogóle rozmawiać o Judy.
Gordona.
Wiem, Coopie. Nie poddawać się.
Jak myślisz, kto to tam jest?
Doznał kilku wstrząsów na starym łbie, co, Phil?
Co on do cholery powiedział, Albercie?
To agent specjalny Dale Cooper.
Gdzie do cholery byłeś, Jeffries?
Jestem cholernie pewien, że chcę ci wszystko powiedzieć.
Ale nie mam za bardzo czym się zająć.
Ale powiem ci jeden mały szczegół rzecz.
Judy jest co do tego pozytywnie nastawiona.
Jakie interesujące. Myślałam, że tak nie wtrącam w to Judy.
Alberta.
Usiądź, Jeffriesie.
Hej, słuchaj.
Słuchaj i słuchaj uważnie.
Byłem na jednym z ich spotkań.
Znajdowało się nad sklepem spożywczym.
Czyje spotkanie?
Gdzie byłeś?
Jeffries, nie było cię cholera, prawie dwa lata.
To był sen.
Żyjemy we śnie.
I pada deszcz Post Toasties.
Do diabła, Boże, kochanie, do cholery, nie.
Znalazłem coś w Seattle u Judy's.
A potem tam byli.
I siedzieli cicho godzinami.
A ja podążałem.
Oh. Oh. Oh.
Pierścień.
Alberta, Wezmę tę drugą wodę mineralną.
Phillip, uspokójmy się tutaj,
i zdobądź to wszystko ciekawa historia na papierze.
Cześć? Cześć?
Cześć? Daj mi dobre wieści.
Cooper, urządzenie uległo awarii.
Czy ktoś mnie słyszy?
Mayday. Mayday.
Móc.
Luty,
1989.
Co, jestem tu sam?
- On odszedł. - Co?
GORDON: Nie ma go. On odszedł.
Albert, zadzwoń do recepcji.
Mam już recepcję. Nigdy go tu nie było.
I wieści z Deer Meadow.
Agent Chester Desmond zniknął.
COOPER: Gordon, co się dzieje?
On tu był.
Ale dokąd poszedł?
A gdzie jest Chester Desmond?
[KRZYCZY]
Och, panie Jeffries.
Święta Mario, dokąd poszłaś?
Ajudame!
[KRZYCZY]